Decreto di Epidamnos menzionante il koinon cretese
source date: 208-200 a.C. ca.
availability: Creative Commons Attributions-NonCommercial-ShareAlike 4.0 International License (https://creativecommons.org/licenses/by-nc-sa/4.0/)

παρὰ Ἐπιδαμνίων· ἔδοξε τῶι δάμωι ἐπ’ ἄρχοντος Φαλακρίωνος τοῦ [...]φῶντος, μηνὸς Ἁλιοτροπίου· ἐπειδὴ Μάγνητες οἱ ἐπὶ Μαιάνδρου, συγγενεῖς ὄντες καὶ φίλοι τῶν Ἐπιδαμνίων, εὐσεβέως διακείμενοι ποτὶ τὸ θεῖον καὶ τὰ κάλλιστα αἱρούμενοι τῶν κατ’ ἀνθρώπους ἀφεστάλκαντι πρεσβευτάς, τοὺς δὲ αὐτοὺς καὶ θιαρούς, Σωσικλῆ Διοκλέος, Ἀριστόδαμον Διοκλέος, Διότιμον Μηνοφίλου, οἳ ποτελθόντες ποτὶ τὰν βουλὰν καὶ τὸν δᾶμον ἁμῶν τὸ ψάφισμα ἀπέδωκαν καὶ αὐτοὶ διελέχθην μετὰ πάσας φιλοτιμίας ἐμφανίξαντες τὰν τᾶς Ἀρτέμιδος ἐπιφάνειαν καὶ τὰν γεγενημέναν βοάθειαν ὑπὸ τῶν προγόνων αὐτῶν εἰς τὸ ἱερὸν τὸ ἐν Δελφοῖς, νικασάντων μάχαι τοὺς βαρβάρους τοὺς ἐπιστρατεύσαντας ἐπὶ διαρπαγᾶι τῶν τοῦ θεοῦ χρημάτων, καὶ τὰν εὐεργεσίαν, ἃν συνετελέσαντο εἰς τὸ κοινὸν τῶν Κρηταιέων διαλύσαντες τὸν ἐμφύλιον πόλεμον, ἐνεφάνιξαν δὲ καὶ τὰς εἰς τοὺς ἄλλους Ἕλλανας γεγενημένας εὐεργεσίας διά τε τῶν τοῦ θεοῦ χρησμῶν καὶ διὰ τῶν ποιητᾶν καὶ διὰ τῶν ἱστοριαγράφων τῶν συγγεγραφότων τὰς Μαγνήτων πράξεις, παρανέγνωσαν δὲ καὶ τὰ ψαφίσματα τὰ ὑπάρχοντα αὐτοῖς παρὰ ταῖς πόλεσιν, ἐν οἷς ἦν καταγεγραμμέναι τιμαί τε καὶ στέφανοι εἰς δόξαν ἀνίκοντα τᾶι πόλει, τοῦ θεοῦ τοῦ ἐν Δελφοῖς χρήσαντος λώιον εἶμεν καὶ ἄμεινον τοῖς σεβομένοις Ἄρτεμιν Λευκοφρυηνὰν καὶ τὰν πόλιν καὶ τὰγ χώραν τῶμ Μαγνήτων ἱερὰν καὶ ἄσυλον νομιζόντεσσι, τὸν δᾶμον ἐψαφίσθαι τᾶι ἀρχαγέτιδι τᾶς πόλιος Ἀρτέμιτι συντελεῖν θυσίαν τε καὶ πανάγυριν καὶ ἀγῶνα στεφανίταν ἰσοπύθιον μουσικόν τε καὶ γυμνικὸν καὶ ἱππικόν, παρεκάλουν δὲ καὶ ἁμὲ ὄντας οἰκείους καὶ φίλους ἀποδέξασθαι τάν τε θυσίαν καὶ τὰν ἐκεχειρίαν καὶ τὸν ἀγῶνα στεφανίταν ἰσοπύθιον ταῖς τιμαῖς· ἔδοξε τᾶι βουλᾶι καὶ τῶι δάμωι τῶι Ἐπιδαμνίων τύχαις ἐπὶ ταῖς ἀρίσταις ἀποκρίνασθαι Μάγνησιν, ὅτι ὁ δᾶμος ὁ τῶν Ἐπιδαμνίων αὐτός τε ποτὶ τὸ θεῖον εὐσεβέως τυγχάνει διακείμενος, πάτριόν τέ ἐστιν αὐτῶι καὶ τὰς τῶν οἰκείων τιμὰς συναύξειν, ἐπαινέσαι δὲ καὶ τὸν δᾶμον τὸμ Μαγνήτων ἐπί τε τᾶι ποτὶ τοὺς θεοὺς εὐσεβείαι καὶ ἐπὶ τᾶι ποτὶ τοὺς Ἕλλανας εὐνοίαι καὶ ἐπὶ τᾶι εὐεργεσίαι τᾶι τε εἰς τὸ ἱερὸν τὸ ἐν Δελφοῖς καὶ εἰς τοὺς ἄλλους Ἕλλανας, δέχεσθαι δὲ καὶ τὸν ἀγῶνα, ὃν συντελοῦντι Μάγνητες τᾶι Ἀρτέμιτι τᾶι Λευκοφρυηνᾶι στεφανίταν ἰσοπύθιον, καθὼς ἐπαγγέλλοντι ὅ τε ἀρχιθέωρος καὶ οἱ θεωροί, καὶ ὑπάρχειν τοῖς νικώντεσσι τοῦτον τὸν ἀγῶνα φιλάνθρωπα ὅσα καὶ τοῖς τὰ Πύθια νικώντεσσι παρὰ τᾶς πόλιος δέδοται, εἶμεν δὲ τὰν πόλιν καὶ τὰγ χώραν τὰν Μαγνήτων ἱερὰν καὶ ἄσυλον, καθότι ὁ Ἀπόλλων ὁ ἐν Δελφοῖς ἔχρησεν, ἐπαινέσαι δὲ τόν τε ἀρχιθέωρον Σωσικλῆ καὶ τοὺς θιαρούς, Ἀριστόδαμον, Διότιμον ἐπί τε τᾶι ὑπὲρ τᾶς πατρίδος φιλοτιμίαι καὶ ἀναστροφᾶι ἇι ἐποιήσαντο ἀξίως ἀμφοτερᾶν τᾶν πολίων καὶ εἶμεν δὲ αὐτοὺς προξένους καὶ εὐεργέτας τᾶς πόλιος τῶν Ἐπιδαμνίων· ὅπως δὲ τὰ ἐψηφισμένα μετὰ τᾶς τῶν θεῶν εὐνοίας νῦν τε καὶ εἰς τὸν ἀεὶ χρόνον ἐπ’ ἀγαθῶι συντελῆται τῶι τε Μαγνήτων καὶ Ἐπιδαμνίων, τὸμ πρύτανιν κατεύχεσθαι τᾶι Ἀρτέμιτι τᾶι Λευκοφρυηνᾶι καὶ τᾶι Ἑστίαι, καλέσαντα δ’ αὐτοὺς εἰς τὸ πρυτανεῖον ἐπὶ τὰν κοινὰν ἑστίαν, ἱερεῖον θῦσαι ἐφέστιον καὶ δίδοσθαι αὐτοῖς τὰ σκέλη καὶ τὸ νάκος καὶ ἐνεκέχηρον ἀργυρίου Κορινθίου ἡμιμναῖον, δόμεν δὲ καὶ τᾶι θεᾶι ἀργυρίου ἡμιμναῖον, ὑπάρχειν δὲ καὶ τὰ κατάλοιπα ὥσπερ καὶ τοῖς θιαροῖς τοῖς ἀεὶ ἡκόντεσσιν εἰς ἁμέ· ὅτε δέ κα ἐς καιρὸν ἦι τᾶν συντελουμενᾶν θυσιᾶν καὶ τοῦ ἀγῶνος, ἀποστέλλεν τοὺς συνθύσοντας· ἵνα δὲ καὶ ἁ ὑποδοχὰ τῶν ἀεὶ ἀποστελλομένων ἐγ Μαγνησίας ἀξία γίνηται τᾶμ πολίων ἀμφοτερᾶν θεωροδόκον παρ’ ἁμὶν ἑλέσθαι· ἀναγράψαι δὲ καὶ τὸ ψάφισμα ἐμ βουλευτηρίωι.

Il decreto di Epidamnos, relativo a Magnesia, ricorda fra i meriti della città quello di aver dimostrato la propria euergesia nei confronti del koinon cretese, portando alla conclusione della guerra di Lyttos (?), indicata come scontro emphilios (ll. 11-12, εὐε[ργ]εσίαν, ἃν [συ]νετελέσαντο εἰς τὸ κοινὸ[ν] τῶν Κρηταιέ[ων] δι[α]λύσαντες τὸν ἐμφύλιον πόλεμον).

Elementi istituzionali o altri termini rilevanti: koinon cretese.

Edd. I.Magnesia 46; Syll.2 259; Syll.3 560; Magnesia 25; I.Epidamnos 514 ; Ager 1996, n. 58; Rigsby, Asylia 96.

Cf. Chaniotis 1988, T7; Curty 1995, n. 46f; Magnetto, Arbitrati 53; Curty 1999; Bagnall – Derow 2004, n. 155; Sumi 2004.