Decreti di Mileto relativi allo stanziamento di Cretesi
source date: 228/227 a.C. (54), 223/222 a.C. (55)
availability: Creative Commons Attributions-NonCommercial-ShareAlike 4.0 International License (https://creativecommons.org/licenses/by-nc-sa/4.0/)

ἐπὶ τοῦ θεοῦ τοῦ δευτέρου τοῦ μετὰ Ἀθηναγόραν. ἔδοξε τῶι δήμωι· γνώμηι συνέδρων τῶν αἱρεθέντων Λίχαντος τοῦ Ἑρμοφάντου, Φιλίδου τοῦ Λύσου, Ἀντήνορος τοῦ Εὐανδρίδου, Σαμίου τοῦ Ἀνδρίου, Ἀριστέως τοῦ Ἀνρδίου, Εὐδώρου τοῦ Σαμιάδου, Λεωδάμαντος τοῦ Βάτωνος, Λάμπιος τοῦ Λαμπίτου, Δημητρίου τοῦ Ἀλεξάνδρου, Βιωνίδου τοῦ Ἀρισταγόρου, Κλεοστράτου τοῦ Λεωσθένου, Ἡγήμονος τοῦ Ἑκαταίου, Ἀριστείδου τοῦ Πολυξένου, Ἀριστάρχου τοῦ Διογένου, Πύθωνος τοῦ Μαιανδρίου, Σωπόλιος τοῦ Εὐδήμου, Ἀριστοφῶντος τοῦ Δαμασίου, Θεομνήστου τοῦ Διογένου, Πισίδου τοῦ Μενεκράτου, Γλαυκίππου τοῦ Δαμασίου, Βάβωνος τοῦ Πολυξένου, Διαγόρου τοῦ Λαομήδου, Ἀριστέως τοῦ Φειδίου, Διομήδου τοῦ[...]υ[...]

[...] [...] [...] [...] [...] οἱ σύνεδροι εἶπαν· ἐπειδὴ [...] ἐπελθόντες ἐπί τε τὴμ βουλὴν καὶ τὴν ἐκκλησίαν [...] διὰ τὴν ὑπάρχουσαν πρὸς Κρῆτας οἰκειότητα καὶ συγγένειαν ἀπὸ τοῦ θεοῦ ἠξίωσαν γενέσθαι αὐτοῖς [...] μετάδοσιν τῆς πολιτείας [...] ἠξίωσαν δὲ καὶ παρασχέσθαι αὐτοῖς χώραν [...] ψηφισαμένου δὲ τοῦ δήμου [...] κοινὸν [...] προθύμους [...] περὶ [...] διαγώγιον

[...] τοῦ θεοῦ τοῦ δευτέρου τοῦ μετὰ Ἀθηναγόραν [...] περὶ δὲ τοῦ πλεονάζοντος μέρους τοῦ μισθοῦ [...] Μιλησίοις καὶ συμφωνήσαντας πρὸς [...] τὸν δῆμον βουλεύσασθαι, καθότι ἂν δοκῆι. εἶναι δὲ Μιλησίους τοὺς μετασχόντας τῆς πολιτείας τῶγ Κρητῶν, ἀφ’ ἧς ἂν ἡμέρας τὸ ψήφισμα τόδε κυρωθῆι· μὴ ἐξεῖναι δὲ δικάζεσθαι κατὰ μηθενὸς αὐτῶν μηθενὶ περὶ τῶν προγεγονότων ἕως εἰς στεφανηφόρον τὸν θεὸν τὸν δεύτερον τὸμ μετὰ Ἀθηναγόραν καὶ μῆνα [...] μηδὲ ἐκείνοις κατὰ μηθενὸς Μιλησίων μηδὲ τῶν Μίλητον οἰκούντων, ἀλλὰ ἀφεῖσθαι πάντας ἀπὸ πάντων. ἐὰν δέ τις παρὰ τὸ ψήφισμα δικάζηται, μὴ γραφέτωσαν αὐτῶι τὴν δίκην οἱ ἄρχοντες μηδὲ βοηθείτωσαν τῶι ἀδικουμένωι, καὶ ἡ δίκη ἄκυρος ἔστω [...]ίας γινομένης καὶ ἡ [...] Κρητῶν, οἷς δέδοται

πάση[...] [...]οντες [...] εἰς δὲ τ[...] ἐκκλησία[...] τρεῖς φυλὰς[...] τοὺς δὲ τειχοποιοὺς [...] Ἀρτεμισιῶν[...][...] καὶ εἰς τὰ [...] νόμοι συ[...] διακλήρωσιν [...] δοῦναι δὲ αὐτοῖς [...] [...]λανιον. τῆς δὲ Ὑβανδίδος ε[...] τοὺς ἀρχιτέκτονας ἐγδημήσαντας εἰς τὸ χωρίον [...] [...]μενον, καθότι ἐψήφισται ὁ δῆμος [...]

[...]ομεν[...]ια[...], καθότι ἐπιτήδειον ἔσται, καὶ τὴν γενομένην διαίρεσιν ἀναγράψαι εὐθὺς μετὰ τῶν ὀνομάτων καὶ παραδοῦναι τῶι γραμματεῖ τῆς βουλῆς, ἵνα ὑπάρχῃ ἐν τοῖς δημοσίοις· δοῦναι δὲ τὸγ γραμματέα τὸ ἀντίγραφον καὶ τοῖς οἰνοφύλαξι, τοὺς δὲ παραλαβόντας καταχωρίσαι εἰς τὰ λευκώματα, ἐν οἷς καὶ αἱ ὦναι ὑπάρχουσι. μὴ εἶναι δὲ αὐτοῖς τὴν δεδομένην χώραν ἀποδόσθαι μηδενὶ ἕως ἐτῶν εἴκοσι· ἐὰν δέ τις ἀποδῶται τρόπωι ὁτωιοῦν, ἥ τε ὠνὴ ἄκυρος ἔστω καὶ δίκην εἶναι κατὰ δὲ τοῦ ἀποδομένου καὶ τοῦ ἀγοράσαντος ἀδικίου τῆς πόλεως τῶι βουλομένωι Μιλησίων· τὰσ δὲ γραφὰς τῶν δικῶν καὶ τὰ λοιπὰ συντελεῖσθαι κατὰ τὸν ξενικὸν νόμον. δεδόσθαι δὲ αὐτοῖς καὶ σκευάριον. Μυουσίων δὲ τοὺς κεκτημένους τὰς οἰκίας ἐν τῶι χωρίωι δέξασθαι αὐτούς. δοῦναι δὲ καὶ ἀπὸ τῶν ὑπαρχόντων στεγνῶν τῶν ἐφ’ ἕτος μισθούντων, ὅσοι ἐπαγγέλλονται. ἵνα δὲ ταῦτα συμφερόντως [...] τάσσηται [...]

συνισταμένου δὲ πολέμου ἀμυνῶ ὑπὲρ τῆς τε πόλεως καὶ ὧν ἂν Μιλήσιοι ἐγκρατεῖς ὦσιν, παντὶ σθένει καὶ καθότι ἂν δυνατὸν ἦι τάχιστα· εὐορκοῦντι μέν μοι πάντα γίνοιτο χρήσιμα καὶ καρποὶ κα[...]ων[...] εἰ δὲ ἐφιορκοίην, τὰ ἐναντία τούτων. ὁ δῆμος ὁ Μιλησίων ἐρωτᾶι, εἰ αὐτῶι λῶιον καὶ ἄμεινον ἔσται καὶ νῦν καὶ εἰς τὸν ἔπειτα χρόνον προσλαβόντι πρὸς τὸ πολίτευμα ἄνδρας Δρηρίους καὶ Μιλατίους, ὑπὲρ ὧν οἱ ἄνδρες ἥκουσι πρὸς τὴμ πόλιν, καὶ μεταδόντι αὐτοῖς χώρας καὶ τῶν ἄλλων, ὧγ καὶ τοῖς ἄλλοις μέτεστι Μιλησίοις· θεὸς ἔχρησε· δέξασθ’ ἀσπασίως οἰκήτορας ἄνδρας ἀρωγοὺς ἐς πόλιν ὑμετέρην· καὶ γὰρ λῶιον καὶ ἄμεινον· [...]ς φῶτες θεσμοῖσιν ἐπῶρσαν [...]αρεσ[...]

σ[...]ιμ[...] πα[...]ν θυσ[...] καὶ διδύμων ἐ[...] ὡς ὑμῖν τελέσωσι [...] ὁ δῆμος ὁ Μιλησίων ἐρωτᾶι, εἰ αὐτῶι λῶιον καὶ ἄμεινον ἔσται καὶ νῦν καὶ εἰς τὸν ἔπειτα χρόνον προσλαβόντι πρὸς τὸ πολίτευμα ἄνδρας τοὺς περὶ [...] καὶ Φιλάνορα καὶ Σω[...], ὑπὲρ ὧν οἱ ἄνδρες ἥκουσι πρὸς τὴμ πόλιν, καὶ μεταδόντι αὐτοῖς χώρας καὶ τῶν ἄλλων, ὧγ καὶ τοῖς ἄλλοις μέτεστι Μιλησίοις· θεὸς ἔχρησε· ἅ φρεσίν ἐστε νοοῦντες [...] τιμαῖς δὲ ἐξω[...] [...]

ἔδοξε τῶι δήμωι· γνώμηι ἐπιστατῶν· Ἀντίπατρος [...] εἶπεν· ἐπειδὴ πρὸς Κρῆτας ὑπαρχούσης οἰκειότητος καὶ συγγενείας ἀπὸ τοῦ θεοῦ, συγκειμένης δὲ καὶ συμμαχίας, ἣν διὰ πατέρων ὁ δῆμος κατὰ τὰ διὰ τῶν ψηφισθέντων ὡρισμένα τετήρηκεν, ὡς προσῆκον ἦν ἀπὸ τοῦ θεοῦ τὴν ἀρχὴν τῆς συγγενείας εἰλήφοσιν, καὶ διὰ τῶν ἔργων ὁ δῆμος ἐκφανῆ καθιστὰς τὴν αὑτοῦ προαίρεσιν κοινῆι τε πάντων Κρητῶν ἐποιεῖτο πρόνοιαν καὶ τοῖς δεομένοις τῆς ἀφ’ αὑτοῦ βοηθείας ὑπήκουε τοῖς ἀξιουμένοις διὰ τὸ κρίνειν καὶ κατὰ τὰ ἑκατέροις οἰκείως συμφέροντα ἀκολούθως δὲ καὶ τ[...] [...]

[...][...] ὅπως οὖν συναντήσηι ὁ δῆμος τοῖς βουλομένοις πολιτεύεσθαι μετὰ Μιλησίων [...][...]δ[...]Ἀπόλλων[...] [...] περὶ ὧν τὴν εὔνοιαν ἀπεφήνατο ἐπὶ τοῦ θεοῦ τοῦ δευτέρου τοῦ μετ’ Ἀθηναγόραν καὶ προσέλαβε σύμψηφον τὴν τοῦ θεοῦ γνώμην, ἀγαθῆι τύχηι· ἐψηφίσθαι Μιλησίοις τοῖς μὲν διαπεμψαμένοις περὶ τῆς πολιτείας, ὧν τὰ ὀνόματα κατασφραγισάμενοι [...] κατὰ τὸ πρότερον ψήφισμα, δεδόσθαι μετουσίαν τῆς ἐμ Μιλήτωι πολιτείας καὶ ἱερῶν καὶ ἀρχείων καὶ τῶν ἄλλων, ὧν καὶ Μιλησίοις μέτεστιν. ἵνα δὲ πάντα προσούσης καὶ τῆς [...] τῶν θεῶν

εὐμενείας τάσσηται, τὸμ προφήτην καὶ τὸν ταμίαν τὸν παρεδρεύοντα ἐν τῶι ἱερῶι συντελέσαι θυσίαν τῶι Ἀπόλλωνι τῶι Διδυμεῖ, τὸν δὲ στεφανηφόρον τῶι Δελφινίωι, τὸν δὲ ἱερέα καὶ τοὺς πρυτάνεις καὶ τους ἡιρημένους ἐπὶ τῆι φυλακῆι τῆι τε Ἑστίαι τῆι Βουλαίαι καὶ τῶι Διὶ τῶι Βουλαίωι ἐπευχομένους τὴμ μετάδοσιν τῆς πολιτείας ἐπὶ σωτηρίαι καὶ ὁμονοίαι πάντων Μιλησίων γενέσθαι· ὅπως δὲ τὰ ἐψηφισμένα διαμείνηι τὸν ἀεὶ χρόνον, γενομένης τῆς μεταδόσεως μὴ ἐξέστω τοῖς μετειληφόσι τῆς πολιτείας δικάζεσθαι περὶ μηθενὸς μηθενὶ τῶμ πολιτῶν, ἀλλ’ οἰκείους καὶ φίλους ὑπάρχειν τοῖς τε πολίταις καὶ τοῖς ἄρχουσιν, τοῖς δὲ δόγμασιν τοῦ δήμου ἐμμένειν [...] [...]

[...] ἀποτίνειν τὸ τίμημα. ἐὰν δὲ ὁ διώκων μὴ μεταλάβηι τὸ πέμπτον μέρος τῶν ψήφων, ἀποτεισάτω τὸ ἥμυσυ τοῦ τιμήματος [...][...] τὸ μὲν τῆς πόλεως, τὸ δὲ τοῦ ἰδιώτου· τὴν δὲ προθεσμίαν ἐντὸς τριῶν εἶναι ἐνιαυτῶν. ἐπικληρωσάτωσαν δὲ αὐτοὺς οἱ πρυτάνεις καὶ ἐπὶ φυλάς, ἃς ἂν ὁ δῆμος ἀποδείξηι [...] λαγχανέτωσαν δὲ φυλακὴν καὶ φρουραρχίαν ἐτῶν παρελθόντων εἴκοσι· λητουργιῶν δ’ ἔστωσαν ἀτελεῖς ἔτη πέντε ἀπὸ ἐνιαυτοῦ τοῦ μετὰ τὸν ἐνιαυτὸν τὸν ἐπὶ Πρωταγόρου· ποιήσασθαι δὲ καὶ τοὺς ἀνατάκτας τὴν πρᾶσιν τοῦ ἐνλιμενίου, ἐφ’ ὧιτε οἱ πριάμενοι τὴν ὠνὴν ἀτελεῖς ἀφήσουσιν τοὺς εἰσάγοντάς τι τῶμ πολιτογραφηθέντων [...] [...]

[...][...]ς καὶ οἱ πρυτάνεις [...][...] νομίζωσιν ἐπιτηδει[...] εἶναι [...] ὁ δὲ ὅρκος ἔστω· συμπολιτεύσομαι τῶι δήμωι τῶι Μιλησίων μεθ’ ὁμονοίας καὶ συνδιατηρήσω τὴν πόλιν καὶ τὰ φρούρια, ἅ τε νῦν κατέχει ὁ δῆμος καὶ ὅσα ἂν ὕστερον πρὸς αὐτὰ προσγίνηται, ἀεὶ κατὰ δύναμιν τὴν ἐμήν. ἐμμενῶ δὲ και πᾶσι τοῖς ἐν τῶι ψηφίσματι γεγραμμένοις καὶ οὐ παραβήσομαι, ἀλλ’ ἀγωνιστὴς ὡς προσῆκον ὑπάρξω ὑπὲρ τῆς πόλεως, καί μοι εὐορκοῦντι γίνοιτο ἄμεινον, εἰ δὲ ἐφιορκοίην, ἐξώλης εἴην αὐτὸς καὶ τἀμά· ἀναγράψαι δὲ τό τε ψήφισμα τόδε καὶ τὰ ὀνόματα τῶν ὀμοσάντων εἰς τὸ ἱερὸν τοῦ Ἀπόλλωνος

τοῦ Δελφινίου [...]το β[...] τοὺς δὲ τειχοποιοὺς μετὰ τοῦ ἀρχιτέκτονος μισθῶσαι τὴν ἀναγραφήν. εἰς δὲ τοῦτο ὑπηρετῆσαι τοὺς ἐπὶ τῆς δημοσίας τραπέζης ἐκ τοῦ δοθέντος εἰς τὰ τειχοποικά. ταῦτα δὲ εἶναι εἰς φυλακὴν καὶ σωτηρίαν τῆς πόλεως. ἔδοξε τῶι δήμωι εἰς λεύκωμα ἀναγράψαι τὸ ψήφισμα.

La serie di documenti di Mileto tratta dello stanziamento di un politeuma di Cretesi nell’ex territorio di Miunte, giustificato apparentemente da un’esistente oikeiotes e syngeneia fra la città ed i Cretesi (55a, ll 1-2; cf. Sammartano 2007). I Cretesi in questione, provenienti da più città dell’isola, arrivano nel territorio a loro assegnato almeno in due ondate, nella prima delle quali sono presenti politai di Dreros e Milatos (54 F, l. 7).

Elementi istituzionali o altri termini rilevanti: polites (politeia).

Edd. Milet I.III 33 + 37; Miletos 54-55 .

Cf. Weiss 1914, pp. 269-272; Oguse 1931, pp. 164-167; Brulé 1978, pp. 165-170; Wilhelm 1980, p. 20 n. 20; Fontenrose 1988, nn. 5-6; Rodríguez Somolinos 1991, nn. OD 6-8; Hennig 1994; Curty 1995, n. 56; Merkelbach – Stauber, SGO I 01/19/03-04; Mastrocinque 2002, pp. 356-358; Chaniotis 2004a; Chaniotis 2005, pp. 84, 105; Chaniotis 2006a.