Dedica onoraria di Mileto menzionante onori concessi dal koinon cretese
source date: fine III secolo a.C.
availability: Creative Commons Attributions-NonCommercial-ShareAlike 4.0 International License (https://creativecommons.org/licenses/by-nc-sa/4.0/)

ὁ δῆμος ὁ Μιλησίων Λίχαντα Ἑρμοφάντου ἀρετῆς ἕνεκεν καὶ εὐνοίας τῆς εἰς αὑτόν Κρήτη μὲν στεφάνωι σε, Λίχα, καὶ Θησέος ἄστη πάτρια νησαίη τ’ ἔστεφε δῖα Ῥόδος. ξυνὰ δὲ Νηλεΐδαισιν ὁμαίχμια πρῶτος Ἰώνων ἔστησας Κρητῶν φῦλα ἀναλεξάμενος Μίλητος δέ σε πατρίς, ἐπεὶ βουλῆι τε καὶ ἔργοις ἔκρινεν πάσης ἡγεμόνα πτόλιος πρεσβέα τ’ εἰς βασιλεῖας ἀθώπευτον καὶ ἀμεμφῆ, ἔκτισε Βουλαίου τῶιδε παρὰ προπύλωι. οὐ νέμεσις· πατέρες γὰρ ἀριστεύοντες Ἰώνων ἔστειλαν Λυδῶν τὴν ὑπέραυχον ὕβριν, ὧν οἱ μὲν μητρώιου ἀφ’ αἵματος, οἱ δὲ καὶ ἀνδρῶν δέδμηνται πάσηι κόσμος Ἰαονίηι.

La dedica, che onora il comandante Lichas figlio di Hermophantes, ricorda il conferimento a costui di una corona da parte di Creta (l. 5, i.e. verosimilmente il koinon cretese). Fra le gesta commemorate dell’individuo, inoltre, viene incluso l’aver radunato Κρητῶν φῦλα (l. 8), espressione che sembra indicare le moltitudini di soldati cretesi reclutati da Lichas.

Elementi istituzionali o altri termini rilevanti: koinon cretesee.

Edd. Wiegand 1901, pp. 194-196; Wiegand 1901a, pp. 905-906; Haussoullier 1902, pp. 140-142; Milet I 2 12a; Miletos 450 ; Merkelbach – Stauber, SGO I 01/20/33.