Decreto di Magnesia relativo alla propria fondazione mitica
source date: 221/220 a.C. ca.
availability: Creative Commons Attributions-NonCommercial-ShareAlike 4.0 International License (https://creativecommons.org/licenses/by-nc-sa/4.0/)

[...] χεῖρας ἐξήγαγον [...] [...] σημεῖον τῆς γενομένης [...] [...] παρὰ πάντων κατὰ κοινὸν [...] [...] ψηφισμάτων· μέχρι μὲν τούτων κατὰ νοῦν συντελεσθέντων ταχέως ὧν ἕνεκεν ἦλθον, περιέμενον τὸ ῥηθὲν ὑπὸ τοῦ θεοῦ σημεῖον πρὸς τὴν ἀναχώρησιν· ἐπεὶ δὲ ἐλάμβανε χρόνον, πόλιν ἀνὰ μέσον πόλεων Γόρτυνος καὶ Φαιστοῦ κατώικουσαν εὐδαιμόνως μεταπεμψάμενοι τέκνα καὶ γυναῖκας, ἐνεφυσίωσάν τε καὶ τοῖς γινομένοις ἐξ ἑαυτῶν τὴμ βούλησιν τοῦ θεοῦ τὴν κατὰ τὸν χρησμόν· ὡς δὲ περὶ ὀγδοιήκονθ’ ἕτη μετὰ τὴν ἄφιξιν ἐφάνησαν οἱ λευκοὶ κόρακες, εὐθέως ἅμα θυσίαις χαριστηρίοις πέμπονται εἰς Δελφοὺς ἐρωτήσοντες περὶ τῆς εἰς τὴν ἰδίαν ἐπανόδου, ἱερωμένης ἐν Ἄργει Θεμιστοῦς, προάρχοντας ἐν Δελφοῖς τὴν ἐνναετηρίδα Ξενύλλου. πάλιν δὲ παρὰ τὴμ βούλησιν αὐτῶν χρηστηριάζεται· ἤλθετε Μάγνητες Κρήτης ἀπόνοσφι τραπέντες οἰωνὸμ πτερύγεσσι σὺν ἀργεννῇσιν ἰδόντες ἐγ μέλανος, καὶ θαῦμα καταθνητοῖσιν ἐφάνθη, καὶ δίζησθε, πάτρην εἰ λώϊόν ἐστιν ἱκέσθαι. ἀλλὰ χρεὼγ γαίης ἀπὸ πατρίδος ἄλλοθι νεῖσθαι· πατρὶ δ’ ἐμῶι καὶ ἐμοὶ καὶ συγγόνωι ὧδε μελήσει μή τι χερειοτέραμ βῶλομ Μάγνητα δάσασθαι χώρας ἧς Πηνειὸς ἔχει καὶ Πήλιον αἰπύ. ἀπογνόντες οὖν διὰ τὸγ χρησμὸν τὴν εἰς οἶκον ἐπάνοδον καὶ σπεύδοντες ἑαυτοῖς ἐπιτελεσθῆναι τὴν ἐπαγγελίαν τοῦ θεοῦ πάλιν ἐπηρώτησαμ πέμψαντες ὅπου στέλλοιεν καὶ πῶς· ὁ δὲ θεὸς ἔχρησεν· εἴρεσθ’ ὦ Μάγνητες ἀμύμονες, ἔνθα νέησθε· ὔμμι δὲ ἀνὴρ ἕστηκε πάρος νηοῖο θυράων, ὃς γ’ ὑμῖν ἄρξαιτο καὶ ἡγήσαιτο κελεύθου Παμφύλων ἐπ’ ἄρουραν ὑπὲρ Μυκάλης ὄρος αἰπύ· ἔνθα δὲ Μανδρολύτου δόμος ὄλβιος ἐμ περιωπῆι πολλοῖσιν κτεάνοισι πολυστρεφέος ποταμοῖο· ἔνθα δὲ ἀμυνομένοισι καὶ οὐκ ἄρχουσι δόλοιο νίκηγ καὶ μέγα κῦδος Ὀλύμπιος ἐγγυαλίξει. ἐπερωτησάντων δὲ τίς ὁ ἀνὴρ οὗτός ἐστιν ὁ καθηγησόμενος ἡμῖν καὶ πόθεν, ὁ θεὸς ἔχρησεν· ἔστι τις ἐν τεμένει Γλαύκου γένος ἄλκιμος ἀνήρ, ὅς γ’ ὑμῖν πρώτιστ’ ἐπιέξεται ἀντιβολήσας νηὸν ἐμὸμ προλιποῦσι· τὸ γὰρ πεπρωμένον ἐστίν. οὗτος καὶ δείξει χέρσου πολύπυρον ἄρουραν. συναντησάντων δὲ κατὰ τὸ ῥηθὲν καὶ τὴν συγγένειαν πρὸς τὸν Λεύκιππον ἀνανεωσαμένων, ἐπιδειξάντων τοὺς χρησμοὺς ἄσμενος ὑπήκουσεν ὁ Λεύκιππος, ὅμως μέντοινε καὶ αὐτὸς ἐπηρώτησε κατ’ ἰδίαν τὸν θεόν, τῶι δ’ ἔχρησεν· στέλλ’ ἐπὶ Παμφύλωγ κόλπον, Λεύκιππε, φέροπλον λαὸν ἄγωμ Μάγνητα ὁμοσύγγονον, ὡς ἂν ἵκειαι Θώρηκος σκόπελον καὶ Ἀμανθίου αἰπὺ ῥέεθρον καὶ Μυκάλης ὄρος αἰπὺ ἀπεναντίον Ἐνδυμίωνος. ἔνθα δὲ Μανδρολύτου δόμον ὄλβιοι οἰκήσουσιν Μάγνητες πολίεσσι περικτιόνεσσιν ἀγητοί.

Il decreto di Magnesia relativo alla propria fondazione mitica, contenente al suo interno il testo dell’oracolo delfico ricevuto a tale riguardo, menziona una polis cretese – ritenuta dai più fittizia – localizzata tra quelle di Gortyna e Phaistos.

Elementi istituzionali o altri termini rilevanti: polis.

Edd. Kern 1894, n. I; Sakolowski 1896, pp. xxi-xxiii; I.Magnesia 17; Michel, Recueil 855; Magnesia 158 ; Merkelbach – Stauber, SGO IV 02/01/01; Carless Unwin 2013.

Cf. Kern 1913, n. 36; Parke – Wormell 1956, nn. 378-382; Dušanić 1983, pp. 11-48; Ebert 1985, pp. 56-61; Chaniotis 1988, T6; Clay 1993; Sumi 2004; Chaniotis 2005, p. 221.